Eğitim Sitesi

Geçmişten Günümüze En Güzel Türk Manileri Arşivi

En Güzel Manilerden Seçmeler... mani KENDİNE BİR MANİ SEÇ

Yalana bak yalana
Yılan girmiş ormana
Cananı verecekler
Pörtlek gözlü olana
Irmak

Sevdim onu canımdan
Ayırmadım yanımdan
Bir gün gidersen
Ben ölürüm kahrımdan
Halim Camgöz

Ben sevdim elifi
Keşke olsaydım herifi
Elif sende gönlüm var
Kader ayırmasın ikimizi
Halim Camgöz

Benim adım Halim
Sevmişim bir zalim
Mademki kalbin yok
Değilsin artık yarim
Halim Camgöz

Ay doğar ay ışığı
Sofrada bal kaşığı
Yine nerden gelirsin
Gönlümün yakışığı
Fatma Eren

Ayakkabı giyerim
Yüzü güzel olursa
Kaynanamı severim
Oğlu güzel olursa
Cevriye Rüzgar

Ayağımda mesterim
Mesterimi süslerim
Rica ederim yârim
Boy resmini isterim
Fatma Eren

Aya baktım ay beyaz
Kıza baktım kız beyaz
Cebe baktım para az
Bu kız bize yaramaz
Çiğdem Serbay

Avlu dibinde keser
Bandırma’ya yel eser
Annem verecek emme
Babam duyarsa keser
Fatma Eren

Avlu dibinde çörtük
Yârin kaşları çatık
Orta boylu sevdiğim
Yavan ekmeğe katık
Fatma Eren

Avlu dibi beklerim
Vay benim emeklerim
Dümbelek çala çala
Kırıldı bileklerim
Hafize Atsız

At gelir şakır şakır
Süt gelir bakır bakır
Hadi bu ünleşenler
Kesirven’de bir çakır
Hafize Atsız

Asker oldun sevgilim
Gidiyorsun talime
Mektubunu sıkça yaz
Acı benim halime
Melek İlaslan

Arabam teker meker
Ufacık halka şeker
Sevdiğini almayan
Gezer gezer ah çeker
Nuriye Karakoç

Annem bana don almış
Pembe gülleri varmış
Aşk olsun sevdiğime
Sözüne sadık kalmış
Cevriye Rüzgar

Altınlarım var benim
Kime takayım kime
Benim yârim yok burada
Kime bakayım kime
Ahmet Çakar

Al şalım yeşil şalım
Tenhada buluşalım
Aramız derya deniz
Biz nasıl kavuşalım
Bahriye İrkil

Ak yemiş, kara yemiş
Dalları yere eğmiş
Oğlan kıza bakarken
Bıyığını sıçan yemiş
Ayşe Aktaş

Ak yaşmağım kan oldu
Hafta bana ay oldu
Günleri saya saya
Ömürlerim zayi oldu
Ayşe Yalçın

Aktepe’nin yüzüne
Yazı yazdım düzüne
Kız ben seni almazsam
Tü desinler yüzüme
Cihat Karakoç

Akşam evinize vardım
Yaşmağına düğüm saldım
Gel dedin ondan geldim
Neden uykuya daldın?
Ayşe Yalçın

A benim Ahmet yârim
Başı selamet yârim
Eğer sana varmazsam
Kopar kıyamet yârim
Hafize Atsız

Maniye bastım oğlan
Küçükten dostum oğlan
Ben sevdim eller aldı
Ben sana küstüm oğlan
İlayda

Her gün ağlarım gülemem
Akan göz yaşını silemem
Gönlümün sultanı sensin
Senden başkasına sevemem
RAMİŞ

Ağlarım gülemem
Göz yaşını silemem
Akşam küs sabah barışık
Ben bu işe gelemem
RAMİŞ

Çadır üstü yabası
Kondu Yörük obası
Selamsız sabahsız
Geçti bugün abası
RAMİŞ

Tarlaya ekin ekecek
Ekinler yazın bitecek
Sendeki o güzellik
Dünyayı yetecek
RAMİŞ

HAYDİ İNİP BAKALIM
ŞU GAZELLİĞE
KIZ SEN ANNENDENMİ
ALDIN BU GÜZELLİĞE
RAMİŞ

Tüfeğe doldurdum saçma
Gel yârim benden kaçma
Zaten yüreğim yaralı
Bir yarada sen açma
RAMİŞ

Yağmur yağdı kar geliyor
Kareli eteği dar geliyor
Ben sana bakmam bacım
Karşıdan yar geliyor
RAMİŞ

BAHÇELERDE BÖRÜLCE
OLSA YERİM ÖMRÜMCE
GELİN ŞÖYLE BÖYLE
DÜZCE GÜZELİ GÖRÜMCE
RAMİŞ

Kar kar dedim
Kar aklıma geldi
Yıllar sonra DÜZCE deki
Yar aklıma geldi
RAMİŞ

Yeşillim yeşillim misin
Yeşil renkli kilim misin
Ben senden ayrılır mıyım
Kız sen hiç delimi sin
RAMİŞ

Bahçelerde al direk
Suyu nereden indirek
Senin gibi güzelin
Alnından öpmek gerek
RAMİŞ

Entari giymiş kareli
Kendisi yürekten yareli
DÜZCE de yok böyle güzel
Sorsam acep nereli
RAMİŞ

Kestaneler olgunlaşmış
Sallasan dökülecek
DÜZCE kızlarının
Alnından öpülecek
RAMİŞ

DİĞER SAYFALAR: [1]2 3 4 5 6 7 8 9 ... Son Sayfa

Edebiyat Dilinde Mani:


Başta aşk olmak üzere hemen her konuda yazılabilen bir halk edebiyatı nazım türüdür. Çoğunlukla 7 heceli dört dizelek bir bendden meydana gelir.


Ama dizeleri 4-5-8-10-14 heceli kalıplarla söylenmiş maniler de vardır. Birinci, ikinci dördüncü dizeler birbirleriyle kafiyeli, üçüncü dize serbesttir. Yani kafiye dizilişi aaxa'dır. aaaxa düzeninde maniler de var. İlk iki dize hazırlık dizeleridir. Son iki dize ile anlam bağlantısı yoktur. Asıl anlatılmak istenen son iki dizede verilir. Bir çok mani çeşidi vardır. En çok kullanılanlar düz ya da tam mani, kesik mani, cinaslı mani, yedekli mani, artık mani’dir.



Düz (Tam) Mani: Yedişer heceli dört dizeden oluşur. Kafiyeleri çokluk cinassızdır.



Kesik mani: Birinci dizesi 7 heceden az, anlamlı ya da anlamsız bir sözcük grubu olan maniler. Bu kesik dize sadece kafiyeyi hazırlar. Eğer meydan ve kahvehanelerde söylenen ve ilk dizeleri "aman aman" ünlemi ile doldurulan manilerse bunlara İstanbul manileri denir.


Cinaslı mani: Kesik manilerde eğer kafiye cinaslı ise bunlara cinaslı mani denir.


Yedekli mani: Düz maninin sonuna aynı kafiyede iki dize daha eklenerek söylenen manilerdir. Cinaslı kafiye kullanılmaz, birinci dizeleri anlamlıdır. Yedekli maniye artık mani de denir.



Deyiş: İki kişinin karşılıklı söylediği manilerdir. Soru yanıt şeklinde düzenlenir. Bir başka kişinin ağzındanmış gibi aktarıldığı şekilleri de vardır.



Maniler Ekleyin

Ekleyen :    

Maniler İçin 6023 İçerik Bulundu.