Eğitim Sitesi

Dosya Yükle

Nimet

Nimet

NİMET

Adam yetmiş - yetmiş beş yaşlarında görünüyordu. Çok zayıf ve kamburdu. Elinde kararıp eğilmiş bir baston vardı. Tıraşı çoktan geçmiş olan saçı ve sakalı birbirine karışmıştı. Eski ve kirli bir paltoya sımsıkı bürünmüştü. Ayaklarında bağcıkları bile olmayan eski, yırtık bir postal vardı. Soğuktan morarmış ayaklarında çorap da yoktu.

Peşinden yine kendisi gibi kirli ve zayıf bir sokak köpeği geliyordu. Her ikisinin de sokaklarda yatıp kalktığı her hallerinden belliydi. Görenlerde, tiksinmeyle beraber bir acıma duygusu uyandırıyorlardı.

Adam zengin insanların oturduğu bir sitenin çöp konteynırına yaklaştı. Bastonuyla çöpleri karıştırmaya başladı. Yiyebilecek bir şeyler aradı ama hiçbir şey yoktu. Sokak hayvanları ondan önce ne varsa mideye indirmiş olmalıydılar. Halbuki açlığını bastırmak için bir parça kuru ekmeğe bile razıydı.

Sokak köpeği kuyruğunu sallayarak çöpü karıştıran adama sokuldu. Kendisine uzatılacak bir ekmek parçası ya da yemek artığı için sabırla bekledi.

Yiyecek hiç bir şey yoktu. Bu gün de talihleri yaver gitmemişti. En yakındaki apartmanın duvarın dibine çömeldi adam. Köpek de peşinden geldi. Poyraz yerdeki toz topraktan helezonlar oluşturarak yaklaştı; her ikisini de iliklerine kadar dondurdu, döne döne uzaklaştı. Adam paltosuna biraz daha sarıldı. Köpek adamın ayakları ucuna büzüldü.

***

Küçük kız 7-8 yaşlarındaydı. Yarım saattir salya sümük ağlıyordu. Annesinin akşam için hazırladığı yemekleri beğenmemiş, ciyak ciyak bağırarak pizza istiyordu. Annesi de ısrarla yemeğini yemesini, ona akşamın bu saatinde pizza pişiremeyeceğini anlatmaya çalışıyordu.

Annesinin tabağına koyduğu kızarmış tavuk butları buz gibi olmuştu. Biraz sonra sabrı tükenen baba artık dayanamadı. Bu şımarığa bir ders vermeliydi. Küçük kızın tabağındaki kızarmış butları bir market poşetine koyup mutfak penceresinden aşağıdaki çöp konteynırına fırlatıverdi. Sonra da eşine dönüp:

- Bırak şu nankörü! O yemezse sokaktaki kedi köpek yer. Hem de iştahla yer! Onun beğenmediğini bulamayan, bir lokma ekmeğe hasret çeken ne insanlar var şu şehirde! Bırak aç kalsın, dedi.

***

Adam ve köpek çöpe düşen poşetin çıkardığı sesle irkildiler. Adam bir eliyle bastonuna bir eliyle duvara tutunarak yavaş yavaş doğruldu. Yukarıdan atılan poşeti çöpten aldı. Poşetin içindeki kızarmış tavuk butlarını görünce mutluluktan ağzı kulaklarına vardı. Hemen yere çömelip avuğu yemeye başladı. İçinden de kendisine bu yemeği gönderen Allah’a teşekkür ediyordu.

Köpek, adamın butlardaki etleri yiyip kemikleri kendisine vermesini beklerken üst kattaki küçük kız hala tepine tepine pizza istiyordu.

 

 

Ekleyen : ALİ TUTKUN     Okunma : 939 kez

tags Nimet ALİ TUTKUN

 

Benzer Öyküler/Hikayeler:

Öyküler - Hikayeler: Nimet