Eğitim Sitesi

Dosya Yükle

Nesir (Düz Yazı) Nedir? Nesir (Düz Yazı) Hakkında Kısaca Bilgi

Nesir (Düz Yazı) Terimi Hakkında Bilgiler

Nesir (Düz Yazı)Edebiyat Terimi Olarak Nesir (Düz Yazı):
Duygu, düşünce ve hayallerin dilgilgisi kurallarına uygun cümleler içinde anlatılması şeklindeki edebi eser. Edebiyatın iki anlatım yolundan biridir. Diğeri nazımdır. Nesirde aklın kontrolü altında duygu, düşünce ve hayallere yer verilir. Nazımdan daha geç doğmuştur. Düşüncelerin fadesi için nazımdan çok daha zengin imkanlara sahiptir. Hikaye, roman, tiyatro, masal, hatırat, makale, sohbet, deneme, gezi yazısı, biyografi gibi edebiyat türlerinde hep nesir kullanılır. Nesrin en küçük birimi tek başına bir anlam ifade eden cümledir. Nesir, kullanılan üslûba göre sade nesir, orta nesir ve süslü nesir olmak üzere çeşitlere ayrılır.

 

    Benzer Edebiyat Terimleri:

    box Ünsüz Uyumu: Bir sözcükteki ünsüzler arasında görülen benzeşime verilen addır. devam et

    box Düz Değişmece: Mecaz-ı Mürsel denilen söz sanatı, ad aktarması. Benzetme amacı güdülmeden bir sözün başka bir söz yerine kullanılmasıdır. devam et

    box Toplumcu Gerçekçilik: İnsanı toplumsal ilişkileri içinde ele alan, toplumsal gerçekleri devrimci bir doğrultuda ve Marksist bir yaklaşımla yansıtmayı amaçlayan edebiyat akı devam et

    box Oğuz Lehçesi: Türkiye, Azerbaycan, Türkmenistan ve Gagavuzların yaşadıkları yerler (Güney Moldova başta olmak üzere Ukrayna’nın Odesa ve eski bir Baserabya toprağı devam et

    box Günlük: Bir kişinin düşüncelerini, duygu ve gözlemlerini günü gününe yazdığı ve o günün tarihini koyduğu yazılar. Ruzname olarak da bilinir. Günlük bir tür an devam et

    box Edebiyat Akımı: Belli bir tarihsel süreçte edebiyatı, tür ve yazarın milliyeti bakımından herhangi bir ayrım olmadan şekilsel ve içeriksel olarak etkileyen belli üslu devam et

    box Parodi: Ağırbaşlı, ciddi bir yapıtın tümünü ya da bir bölümünü, biçimsel özelliklerini koruyarak onu yeni bir özle işleten yapıt. devam et

    box Öz Şiirciler: Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde özellikle 1930'lardan sonra şiirde ses güzelliğine önem veren, anlamı, anlatmayı arka plana atmayı tercih eden şairler devam et